Zagraniczne pakiety telewizyjne: 10 pytań i odpowiedzi

dodano: 2018-05-14 12:07 | aktualizacja: 2018-05-14 17:12
autor: Janusz Sulisz | źródło: SAT Kurier 3-4/2018

Płatne pakiety zagraniczne 10 pytań i odpowiedzi W Polsce oprócz wielu kablówek i sieci IPTV są trzy płatne platformy DTH: Cyfrowy Polsat, nc+ i Orange TV. W naszym kraju żyje i pracuje wielu obcokrajowców, Polacy uczą się języków obcych, obserwują kulturę krajów całego świata, szczególnie tych z Unii Europejskiej. To powoduje, że oprócz oferty polskich operatorów pay-tv do naszego kraju coraz częściej docierają karty, moduły i dekodery różnych płatnych platform i kanałów.

Płatne pakiety zagraniczne 10 pytań i odpowiedzi


Prosimy o wyłączenie blokowania reklam i odświeżenie strony.
Na początku były to karty kanałów erotycznych, ale dostęp do Internetu skierował fanów erotyki ku sieci, podczas gdy wzrosło zainteresowanie kanałami włoskimi, francuskimi czy niemieckimi. Wielu widzów nie wie jednak, jak i gdzie kupić dostęp do kodowanych stacji zagranicznych. Należy żałować, że UE nie rozszerzyła zasięgu operatorów pay-tv w krajach unijnych, bo wtedy nie byłoby oporów przed legalnym wejściem Sky UK do Polski czy też Cyfrowego Polsatu i nc+ do Wielkiej Brytanii. To i tak jest nieuniknione – tak jak stało się to z roamingiem, będzie też możliwe z płatną telewizją. Koniec ze sztucznymi granicami dla kodowanych stacji w Europie jest bliski.

1. Czy z VOD i telewizji internetowej będzie można korzystać za granicą?

Zacznijmy od tego, że 1 kwietnia 2018 roku zaczęły obowiązywać przepisy, dzięki którym obywatele Unii Europejskiej mogą korzystać z treści cyfrowych podczas podróży za granicą. Zapewnia to konsumentom możliwość korzystania z usług online w zakresie dostępu do treści (w tym muzycznych i audiowizualnych) także podczas czasowego pobytu w innym państwie członkowskim UE niż państwo stałego pobytu abonenta. Wcześniej było to często niemożliwe z uwagi na ograniczenia licencyjne.

Za sprawą nowych przepisów podczas podróży w UE widzowie mogą korzystać z wykupionych usług online w zakresie treści w taki sam sposób, jak robią to we własnym kraju. Przykładowo, gdy mieszkaniec Francji wykupi abonament na filmy i seriale u swojego operatora online, to będzie mógł korzystać z tych treści podczas wakacji w Polsce czy Chorwacji. Podobnie będzie z Polakami, którzy wykupią subskrypcję Ipli – też będą mogli je oglądać czasowo w UE. Dla przykładu usługa Sky Go pozwala na 37 dni oglądania treści z włoskiej usługi online Sky Italia w innym kraju UE. Potem należy wrócić do kraju pobytu i ponownie się zarejestrować. To problem dla pracujących na stałe w innym kraju, którzy odwiedzają swój kraj pobytu stałego tylko 1-2 razy w roku.

Na razie nie dotyczy to płatnych platform satelitarnych DTH, a jedynie usług online. Ponadto sprawa tyczy się tylko rynku Unii Europejskiej, czyli 28 krajów, ale już nie Szwajcarii, Norwegii, Albanii, Serbii, Mołdawii czy Rosji.

Przepisy dotyczą w szczególności:
  • usług wideo na życzenie (VOD i SVOD) i usług z telewizją internetową (np. Netflix, HBO GO, Showmax, Ipla, Player, TVP VOD, nc+ GO, WP Pilot, VOD.PL),
  • usług streamingu muzyki (np. Spotify, Deezer, Google Music, Tidal)
  • internetowych sklepów z grami (np. Steam, Origin).

2. Jaką ofertę zagranicznych stacji można kupić w Polsce? Czy to jest legalne?

W Polsce można oglądać z satelitów wiele zagranicznych, niekodowanych stacji obcojęzycznych. To nie jest żaden problem. Jednak są dwie podstawowe bariery, które nie pozwalają na oglądanie wszystkich stacji telewizyjnych. Pierwsza to brak zasięgu satelitów w Polsce – tu klasycznym przykładem jest odbiór kanałów brytyjskich (Sky UK) oraz amerykańskich (satelity znad USA w praktyce nie sięgają do Europy). Druga to kodowanie oferty kanałów satelitarnych w taki sposób, że trudne jest skorzystanie z niej w Polsce. To można próbować omijać, co na wolnym rynku UE znane jest z tego, że wszystko jest kwestią ceny.

Dlatego najczęściej do Polski trafiają karty i moduły z ofert prepaidowych. Im łatwiej taka prepaidowa oferta jest udostępniana na zewnątrz jakiegoś kraju, to tym bardziej się rozwija. Takim klasycznymi przykładami są platformy prepaid: niemiecka HD+, włoska tivùsat, francuskie Fransat, TNT SAT czy BIS TV, które w Polsce można kupić najczęściej. Liczby użytkowników tych usług są liczone w milionach, głównie przez to, że kupują je obywatele innych krajów UE.

Czy to jest legalne?
Można do tego podejść tak: skoro jest na to normalny rachunek czy paragon, to znaczy, że jest wszystko zgodnie z prawem, choć na to nie musi zgadzać się sam nadawca czy operator. On też musi działać zgodnie z prawem i w regulaminie usługi musi pisać, że usługa obejmuje taki lub inny kraj, np. Polskę czy Włochy. Inna sprawa, gdzie to trafia i czy jest wykorzystywane legalnie w przypadku indywidualnego widza, czy też np. do sharingu. Generalnie UE powinna znieść granice dla płatnych usług telewizyjnych, bo od dawna utrzymywane jest pewnego rodzaju ciche przyzwolenie operatorów tych usług, którzy tolerują fakt, że karty czy dekodery wyjeżdżają masowo poza dany kraj UE. Oficjalnie twierdzą, że nic nie wiedzą, a po cichu wspierają podejrzanie dużą sprzedaż. Spodziewany jest przegląd sytuacji pay-tv w UE w 2021 roku.

3. Kanały erotyczne, a co jeszcze, jeśli to mnie nie interesuje?

Oferta kanałów erotycznych jest całkiem wystarczająca z popularnego w Polsce satelity Eutelsat Hot Bird – 13°E. Tu nie ma problemu technicznego, bo wystarczy tylko odpowiedni dekoder lub moduł i karta na dany pakiet. Zwykle z anteną na 13°E nie ma problemu, bo wystarcza stara antena po którejś polskiej platformie.

Faktem jest, że spada zainteresowanie kanałami erotycznymi ze względu na to, że internetowa oferta erotyki i czystego porno jest tak duża, że powoli stacje erotyczne z satelity tracą zainteresowanie, a tanie nie są. Tu najlepiej widać, jak Internet dosłownie „zabija” kanały z satelity.

Jeśli nie erotyka, to zawsze znajdzie się sposób, by kupić wybraną lub potrzebną kartę, moduł czy dekoder zagranicznej platformy/pakietu. Z tym ostatnim może być problem, gdy dekoder musi być podpięty do sieci, bo operator w ten sposób potrafi kontrolować, czy abonent nie wywiózł lub, czy też nie sprzedał dekodera poza dany kraj. Na to też są sposoby, by to ominąć, choć nie będziemy o tym tu pisać.

Warto skorzystać z usług doradczych wyspecjalizowanego sprzedawcy takiej usługi, bo można przez Internet kupić za duże pieniądze dekoder czy kartę, a potem okaże się, że nie uda się odebrać ani jednego kanału, np. BBC z 28,2°E we wschodniej Polsce czy Badr 26°E na północy Polski.
 

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy.




Więcej z kategorii Poradniki
reklama
HOLLEX.PL - Twój sklep internetowy

nc+ telewizja na kartę + moduł CI+

Oferta „nc+ telewizja na kartę z Pakietem Start+” z modułem...

199 zł Więcej...

Antena COR-900 + Wide band LNB

Antena 90 cm Corab COR-900 z konwerterem Wide band marki...

279 zł Więcej...

Karta USB WiFi Vu+ 300Mbps

Karta USB WiFi specjalna wersja do tunerów Vu+. Działa również...

89 zł Więcej...